“Praat met de kinderen over welke problemen opgelost moeten worden. Als je geen spullen hebt, voel je schaamte. Jij bent dan altijd degene die ‘nee’ moet zeggen als je vriendinnen leuke dingen willen doen.”

Alya: “Ik wil armoede radicaal aanpakken door niet te kijken naar iemands achtergrond”

Alya zit midden in de voorbereiding van de toetsweek. Als lid van de Haagse Raad van Kinderen is de jonge havist (havo 4) inmiddels gewend om zich uit te spreken. Over waarom talentontwikkeling zo belangrijk is en hoe de spullen van Leergeld Den Haag meer dan alleen spullen zijn. Zij en haar broertje maken er dankbaar gebruik van. “De spullen die Leergeld Den Haag beschikbaar stelt vergroten de kansengelijkheid. Leergeld Den Haag is hard nodig voor kinderen die in armoede opgroeien.”

Hoe het gebrek aan spullen diepe sporen achterlaat, weet Alya maar al te goed. Schaamte komt dan om de hoek kijken. “Als je bijvoorbeeld met je vrienden uit wilt gaan, en jij bent de enige die niet zoveel geld heeft. Dan moet jij weer degene zijn die altijd nee zegt tegen uitjes of verjaardagen. Dat is gewoon pijnlijk. Vooral als je vrienden over hun uitjes berichten posten op sociale media. Jij zit dan thuis. Dat geeft een vervelend gevoel omdat jij dat niet kan betalen.”

Alya: “Iemand die in een achterstandswijk woont heeft misschien niet zulke hele goede kleren. Iemand uit een rijke wijk heeft wel het nieuwste, en vooral merkkleding. Als degene uit de wat armere wijk gebruik maakt van de spullen van Leergeld Den Haag, dan is er meer balans tussen die twee.”

Mijn advies in groep 7 was mavo, terwijl in mijn rapport stond dat ik het vwo aankon.

Wie geld heeft, koopt voorsprong

Een andere ongelijkheid die Alya tegenkomt zijn de bijlessen. “Ik weet van een vriendin, die gaat naar bijles. Daar betaal je per drie kwartier of per uur. Aan het eind van de maand is zij wel 200 tot 300 euro eraan kwijt. Het geld voor examentraining is nog hoger. Zoveel geld heeft niet iedereen, en dat geeft ongelijkheid.” Zij heeft op de basisschool ervaren hoe ze een lager schooladvies kreeg voor haar vervolgopleiding. “Kinderen van ouders met een allochtone achtergrond krijgen gewoon een lager advies dan dat ze aankunnen. De Nederlandse kinderen krijgen wel een goed hoog advies. Mijn advies in groep 7 was mavo, terwijl in mijn rapport stond dat ik het vwo aankon. Mijn moeder is toen in actie gekomen. Zij weet dat ik een slim meisje ben en altijd oplet. Voor alle vakken had ik vwo-niveau, behalve rekenen: dat was op havo-niveau. Je moet altijd in actie komen als zoiets gebeurt. En scholen moeten beter hun best doen als ouders de Nederlandse taal niet zo goed spreken.”

“Luister naar de kinderen”

Wat het komende college van B&W en de gemeenteraad anders moeten doen, is voor Alya glashelder: luisteren naar de kinderen. “Zij moeten meer denken over de toekomstige generatie, wat voor ons het beste is. Nu concentreren ze zich op dertigplussers, maar wij zijn de toekomstige mensen van de wereld. Nodig van elke school tien kinderen uit en praat met ze over welke problemen opgelost moeten worden.”